Ég hef mikið verið að spá í því hvernig ég var alin upp og hvernig ég leit á hlutina þegar ég var barn. Ef maður tekur bíómyndir og framhaldsþætti alvarlega þá gæti maður ætlað að sú uppeldisaðferð sem best er sé að kenna barninu lexíur. Ef þú gerir ekki þetta þá færðu ekki þetta spekin. Ef þú kaupir nammi fyrir peninginn sem átti að fara í tyggjó -þá færðu bara ekkert tyggjó. Ef þú stelur af vnkonum systur þinnar þá færðu skömm í hattinn og verður að sjálfsögðu skilin útundan. O.s.frv.

En þegar ég lít til baka á þessi atvik þá sé ég að ég lærði ekki lexíuna af refsingunni, heldur fyrirgefningunni. Þegar ég stal tyggjókúlu af vinkonu systur minnar þá sá ég eftir því og mér var fyrirgefið, (reyndar eftir að ég mútaði þeim með nammi) og þegar ég keypti nammi fyrir tyggjópeninginn sem mamma gaf mér þá sá ég eftir því (með tárum) og mamma keypti handa mér tyggjó, fyrir sinn pening. 

Kannski var ég bara skrýtinn krakki en ég lærði ekkert þegar ég fékk ekki hlutina vegna einhvers sem ég gerði eða gerði ekki, ég var bara reið og fannst lífið ósanngjarnt og núna man ég ekkert af atvikunum sem orsökuðu reiðina. Hins vegar man ég eftir þeim skiptum sem ég gerði e-ð rangt, sá eftir því og var fyrirgefið. 

skrýtið.. 

 

...finst ég hef ekki bloggað í u.þ.b. ár að skrifa e-ð fallegt inná þessa einstaklega virku síðu mína.

Það er bara einhvernvegin þannig að þegar of mikið er að gerast í lífi manns þá finnst manni óviðeigandi að skrifa um það inná netið þar sem allir geta nálgast upplýsingarnar.

Hvernig er hægt að blogga um þá einstöku reynslu að vera með tvö lítil kríli í maganum í 9 mánuði, finna þau vaxa og sparka og velta sér. 

Og hvað þá þegar þau koma út og maður kemst að því að ekkert í heiminum er eins fallegt, fullkomið og mikilvægt og þessi litlu kríli. Að vakna á nóttunni til þess að gá hvort er ekki örugglega allt í lagi með þau, fara fram úr á öllum tímum nætur því litlu krílin eru svöng, vaka yfir þeim heilu og hálfu næturnar því þeim er illt í litla mallanum sínum.

Fylgjast með þeim þroskast, læra að hafa stjórn á hreyfingum sínum, sjá hvernig þau skoða heiminn með augum nýliðans og reyna að soga hann í sig eins og svampar, svo þegar þau verða hreyfanlegir og velta sér út um allar trissur, hlæja og skríkja að afar ófyndnum hljóðum, frussandi útúr sér grautnum sínum bara af því að þau kunna það.

Það er erfitt að koma orðum að þessu öllu saman, tók mig meira en ár að koma þessarri færslu á blað...

 

 

Já, lífið heldur víst áfram þrátt fyrir allt..

Ég hef aldrei á ævi minni verið að kafna eins mikið í verkefnum og núna. Það sagði einhver að skólinn yrði alltaf léttari og léttari eftir því sem maður kemst hærra upp. Ég vil hér með leiðrétta þann misskilning. Skólinn verður alltaf erfiðari og erfiðari, annaðhvort tekurðu þig á Í DAG eða þú fellur. Þannig er það bara.

Það sem mér finnst verst við þetta allsaman er að ég sé engann tilgang með þessu puði. Ég vil mennta mig í einhverju sem veitir mér ánægju og helst einhvern aur í vasana en ég hef ekki hugmynd um hvað það er. Á ég að læra íslensku og verða íslenskukennari? Jújú ég get það svosem en af hverju er ég þá að púla við einhverja heimspekiritgerð sem fjallar um veruleikafirrtan heimspeking úr fornöld sem hatar fólk, getur samt ekki lifað án þess og vill þessvegna kúga það til þess að lifa samkvæmt eigin skoðunum. Mér finnst þessi maður vera fíbl! Og þessvegna á heimspekikennarinn minn eftir að fella mig í áfanganum af því að mínar skoðanir samræmast ekki hans eigin. Heimspekingar eru hræsnarar!

Ég vildi að ég byggi á tunglinu. Þá gæti ég setið þarna uppi og horft yfir bláu plánetuna, lifað við yl sólarinnar og hugsað eða valið að hugsa ekki en það væri allavega undir mér sjálfri komið, ekki fólkinu í kring um mig.
Ég gæti komið með mínar eigin kenningar um uppruna lífsins og þyrfti ekki að aðlaga skoðanir mínar heiminum. Gæti bara fundist það sem mér finnst. -væri það ekki yndislegt?

drottningin hefur talað...

Minn elsti vinur Sesar Þór lést í bílslysi síðastliðinn laugardag. Mér fannst við hæfi að skrifa örlítinn pistling í hans minningu. 

 

 

 

 

Kæri Sesar

 Mér finnst ótrúlegt að hugsa til þess að við eigum aldrei eftir að kýta aftur eins og við vorum þekkt fyrir í grunnskóla. En enn verra finnst mér að vita til þess að ég eigi aldrei eftir að hlæja með þér og smitast af þessum ofsafengna hlátri sem út úr þér kom eftir að hafa sagt e-ð fyndið. Það hló enginn eins mikið af bröndurunum þínum og þú. En það er líka ástæðan fyrir því að þú áttir svo auðvelt með að skemmta öðrum, þú kunnir að lifa og leika þér betur en flestir sem ég hef kynnst. Margir litu á þig sem einhvern trúð útaf þessu en við sem þekktum þig vissum að þú gast tekið hlutina alvarlega og rætt um lífið og tilveruna.

            Margar af mínum fyrstu minningum tengjast þér. Ég, þú og Sara að borða pönnukökur og spila minnisspil heima hjá ömmu þinni, þú hljólandi á þríhjóli heim til mín til að biðja um einn rjóma, og hversu sárt ég grét þegar þú baðst mig um að giftast þér.

            Svo byrjuðum við í grunnskóla og lentum náttúrulega með okkar líkum í bekk. Snarvitlaus bekkur sem á endanum þurfti að setja á sér punktakerfi til að halda okkur á mottunni. Ég man svo vel eftir því þegar Atli mismælti sig svo hræðilega í leikriti í fjórða bekk hversu innilega þú hlóst. Þú svoleiðis lást á gólfinu og grenjaðir úr hlátri, ég man nú ekki hvort það var sama sýning sem þú ákvaðst að réttast væri að sýna áhorfendum nærbuxurnar hans Atla en mikið hefiði það verið líkt þér.

            Við vorum ekki alltaf vinir og ég man eftir því að slást við þig fyrstu 5 árin af grunnskólagöngunni. En ég man líka að það varst þú sem bryddaðir uppá því hvort við gætum ekki bara orðið vinir aftur, og síðan þá var það svoleiðis.

            Allt frá því að þú byrjaðir að pæla í stelpum varstu kvennagull, það hitti kannski ekki í mark í 2. eða 3. bekk þegar þú fékkst 10kr. fyrir hverja stelpu sem þú náðir að kyssa, en þegar aldurinn færðist yfir þá man ég varla þá stund sem þú varst ekki á höttunum á eftir einhverri skvísunni. Ef ég ætti að nefna 3 áhugamál sem þér voru hugleikin eru það bílar, fótbolti og stelpur, röðin fór yfirleitt eftir tíma sólarhringsins.

            Bestu ár grunnskólanns voru tvímælalaust síðustu tvö árin. Það er allur bekkurinn sammála um. Ég man eftir umræðukvöldum hjá prestunum okkar þar sem bekkurinn var duglegur að mæta, ég man eftir njósnaraleiknum sem bekkurinn fór í með herðartré þegar kennarinn nennti ekki að kenna okkur í 10. bekk. Og ég man eftir ófáum lífsleikni kennslustundum þar sem bekkurinn lá á dýnum inni í afherbergi og enginn fékk að vera með. Þú og Ingi ALLTAF í gannislag og það hvernig þú varst alltaf jafn ánægður þegar þú náðir að hafa hann undir. Heilu frímínóturnar þar sem bekkurinn einokaði fótboltaspilið og enginn annar í skólanum fékk að nota það.

En mínar helstu minningar eru samt úr skólarútunni þar sem þú notaðir hvert tækifæri til þess að kremja mig þegar kom beygja á veginn, þar sem þú notaðir þér hvert einasta færi sem þú fékkst til þess að skjóta á mig og stríða mér og hvernig þér tókst alltaf að snúa útúr öllu sem ég sagði mér til varnar. Það var ekkert vit í því sem þú sagðir, en ég varð alltaf kjaftstopp.

            Eftir grunnskóla fórum við öll í sitthvora áttina og eftir það hef ég lítið hitt þig, en þótt við hittumst ekki oft þá fann ég alltaf þegar það gerðist hversu vænt mér þótti um þig. Síðasta skiptið sem ég hitti þig var á Þorrablótinu, ég man að ég sagði við þig nokkur orð og komst á því samtali að því að þinn draumur hafði ræst. Þú varst kominn í meistaradeild í fótbolta. Þú varst meira að segja hættur í tóbakinu út af því.

            Núna hef ég þekkt þig alla mína ævi og finnst sárt að hugsa til þess að ég kunni aldrei almennilega að meta nærveru þína fyrr en þú varst farinn. Ég bjóst einhvernveginn alltaf við að það fengist tækifæri þegar við yrðum sjötug á sama elliheimili þá gæti ég sagt þér hvað mér fyndist óendanlega vænt um þig. En enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur.

 

Hvíl í friði kæri vinur.

Þín æskuvinkona.

Gunnhildur Vala

Þar sem að 11 dagar eru liðnir af þessu frábæra ári er réttast að gera upp árið sem nú er vel liðið í aldanna skaut:

Ég gerðist snargeðveik í byrjun árs 2005, kynntist Lísbet og hætti að nenna að læra. Ekki það að hún tengist því e-ð, ég fékk bara námsleiða... En það er ekki eina sambandið sem ég startaði árið 2005 því ég byrjaði líka með manni sem ég er þann 29. janúar búin að vera með eina meðgöngu
Ég byrjaði árið í VMA þar sem ég var ennþá í könnunarleiðangri en sá fljótt að mér og endaði árið í MA þar sem ég á heima.
Ég eignaðist einn nýjan vin en missti engann árið 2005. Kynntist fullt af skemmtilegu fólki, engu leiðinlegu.. fór í roadtrip til borgar óttans, hélt mesta sukkpartý sem nokkurntíma hefur verið haldið... minnumst ekki meir á það -það varð allavega til þess að ég slakaði á í áfenginu... skrópaði mig nánast úr skólanum, skrapp til Þingvalla, skrapp til Tyrklands..
Já... þetta er eflaust viðburðaríkasta ár minnar stuttu ævi sem var að líða.. -ég vona að 2006 verði eins yndislegt

drottningin hefur talað...

Núna áðan sat ég einstaklega fræðandi og skemmilegan fund niðri í kvos í MA. Verið var að mótmæla samræmdum stúdentsprófum í framhaldsskólum.

Eins og flestir vita var frumvarpið sem er verið að fylgja með framkvæmd þessarra prófa samþykkt af öllum stjórnarflokkum landsins árið 1996. Svo ákvað menntamálaráðuneytið að gera ekkert meira með þetta þangað til árið 2002 þegar ég var í 1. bekk. Þá var hinn smáæruverðugi Björn Bjarnason menntamálaráðherra og fór í skólana til þess að kynna þetta. Hann kom í MA og mér er enn í fersku minni hversu mikið maðurinn drullaði á sig við að reyna að útskýra og réttlæta þessi próf. Nemendur skólans svoleiðis hraunuðu yfir vesalings mannin og hann vissi ekkert hvað hann átti að segja. Mér finnst það persónulega ekkert skrýtið þar sem að menntamálaráðuneytið getur enn í dag ekki útskýrt tilgang þessarra prófa.

Háskóli Íslands, Háskólinn í Reykjavík, Listaháskólinn og fleiri skólar hafa gefið út þá yfirlýsingu að þeir ætli ekki að taka mark á einkunnum úr þessum prófum. Þá er tilgangur þeirra nokkurnvegin horfinn! Menntaskólanemar, kennarar og skólastjórnendur og rektorar hafa allir mótmælt þessum prófum, einnig hafa allir stjórnarflokkar landsins gefið út þá yfirlýsingu að þeir séu á móti þessum prófum. Hver er þá hlynntur þessu spyr ég?

Á þrjóska einnar konu að viðhalda þessum prófum? Þorgerður Katrín er með einhverri þvermóðsku búin að koma þessum prófum, sem allir eru á móti, á.  Hver er hún að þvinga möghundruð manns í einhver próf sem enginn tilgangur er með og enginn vill? Eigum við bara að standa hjá og láta málið eiga sig af eintómri regludýrkun? -það stendur í reglunum það stendur í lögunum.

ÉG MÓTMÆLI ÖLL!!!

drottningin hefur talað...

Ástæðan fyrir því hversu gríðarlega slakur bloggari ég er er einfaldlega sú að ég hef ekkert að segja!
Leiðinlegt að þurfa að viðurkenna slíka annmarka á sjálfum sér en þannig er það...

Kannski er ástæðuna að finna í því að mér er ekki tamt að útvarpa tilfinningum mínum á veraldarvefnum... -en talandi um það þá skil ég ekki hvernig nokkur maður getur hugsað sér að allir sem nenna að skoða bloggið hans eða rekast inn á það fyrir tilviljun viti allt um það hversu rosalega hann saknar xxx og hversu gífurlega erfitt er fyrir einstaklinginn að lifa í heimi þeim er hann og fólkið í kring um hann hafa skapað sér, hverjar væntingar hans og þrár eru til framtíðarinnar og hversu illa nærbuxurnar hans lyktuðu einn morguninn...

-hvað varð um EINKAMÁLIN...

Það er allt orðið svo opið í dag að maður getur fundið út allt um alla bara með því að leita uppi réttu heimasíðurnar... -finnst fólki í alvörunni ekkert óþægilegt að ALLIR viti ALLT um þá??

Gaman væri að fá svör... -því mér er virkilega spurn!

varð bara aðeins að koma hérna inn og pirra mig yfir þessu blessaða tölvukerfi í MA!
-það virkar ekki neitt!!!!

núna liggur bæði muninn.is og vefpósturinn niðri... þ.e.a.s. vefpósturinn liggur niðri fyrir þá sem eru ekki í skólatölvu! -kannski er ég bara ógeðslega léleg á tölvur og er að gera allt vitlaust og ekki að fara réttar leiðir en mér er alveg sama!!! -ég verð pirruð þegar ég þarf að senda kennurum póst af öðru maili en ma-póstinum mínum!!!

sem minnir mig á annað... -hvað er það að eyða sumum brottförnum MA-ingum út af muninn.is en ekki öðrum?? Hvar er sanngirnin í því að fólk sem útskifaðist úr MA fyrir mörgum árum sé ennþá skráð þar inn meðan ég fór í eitt ár í annan skóla og kom svo aftur fékk ekki að vera þar inni!!!! -neeei, mér var eytt út!

svo segir bara ritstjóri muninns (sem er btw ein af mínum bestu vinkonum) að það sé bara á löngum lista yfir það sem þarf að gera!
Hvar er stéttaskiptingin?? -ég hélt að ég kæmist auðveldlega aftur inn þegar Steinunn varð ritstjóri

Helvítis vinstrimenn!!

drottningin hefur talað...

jæja... -ég get ekki verið þekkt fyrir það að blogga ekkert inná þessa blessuðu síðu

-samt hef ég ekkert merkilegt að segja... -ég hef ákveðið að ganga í leikfélagið og taka þátt í verkefninu sem er að fara af stað fyrir áramót... -ég veit ekkert hvað það er en það verður tilkynnt eftir sirka 2 klukkutíma...

ég var að tala við Línu og Kristínu áðan og þær vildu ekkert gefa upp en sögðust ætla að búa til hlutverk drottningar og láta hana syngja ef ég yrði með -að sjáfsögðu gat ég ekki neitað því þar sem minna væri um leik og meira um alvöru hjá mér á því sviði

annars finnst mér þetta allt voðalega loðið í sambandi við Morfís. Einn aðili segir mér að það hafi fengist nóg af fólki í lið en Huginsstjórnin hafi bara ákveðið uppá sitt einsdæmi að sleppa Morfís í ár.

svo kemur inspectrixin okkar inná muninn.is og segir óberum orðum að það hefi ekki náðst í lið og þessvega sé ekkert morfís...

mér finnst þetta í meira lagi gruggugt og langar að komast til botns í þessu -en það er víst ekki auðvelt, ekki nema að maður dulbúi sig sem tveggja ára gamalt úldið bananahýði og smygli sér inn í Hugins-kompuna...

...kannski ég geri það bara

annars ætti ég ekki að tala svona þar sem ég fór inn í þessa kompu bara um daginn og ég hafði aldrei séð hana svona hreina og fína... það er þó gott framtak hjá stjórn þessa árs...

en ég nenni ekki að segja meira þar sem ég hef ekkert merkilegt að segja

drottningin hefur talað...

...ég hef komist að því að ég er of góð!

hvernig komst ég að því? -jú með áralöngum rannsóknum á eigin sálarlífi... ég hef engann áhuga á því að læra fyrir sjálfa mig... nei! það er e-ð leiðinlegt! En þegar kemur að því að læra fyrir annað fólk þá er ég öll á eldi!

ég hef gert heilu fyrirlestrana og ritgerðirnar fyrir vinkonur mínar og þær náð að skila á réttum tíma... en öll mín verkefni koma a.m.k. viku of seint! -þetta er svo algengt að kennararnir eru hættir að kippa sér upp við það þótt ég komi með grátstafinn í kverkunum til þeirra daginn eftir að ég átti að skila og biðji um vikufrest...

það vekur furðu mína að allir kennararnir mínir taka þessu með ró... jájá Gunnhildur mín, allt í góðu þú skilar bara þegar þú mátt vera að

ég ætti kannski að grafast fyrir um ástæðuna fyrir þessu öllu saman... mér finnst þetta stórfurðulegt, þetta vekur furðu...

-hver er annars þessi furða sem allir eru að tala um?? -og hvað er eðlilegt?? -er eðlilegt að vinna eins og einhver vél??

-vakna, borða, skóli, kaffihús, sjónvarp, sofa..... dag eftir dag eftir dag...

er þetta hin eðlilega hringrás lífsins....? er þetta það eina sem það hefur uppá að bjóða??

...drottningin hefur talað

...hvað get ég sagt??

Sökum gríðarlegra anna sem konungborin hef ég ekki haft færi á því að skrifa neitt um mitt stórmerkilega og unaðsfulla líf í sumar... -en hér eru allavega 5 hlutir um sjálfa mig:

1. Ég er drottning þín og þú mátt ekki aðrar hafa
2. Ég fór til Tyrklands í opinbera heimsókn í sumar og komst að því að ekkert land er eins gott og Ísland.
3. Ég hef hræðilega ódrottningarlegan munnsöfnuð er brýst helst út þegar mér finnst á vinum mínum eða fjölskyldu brotið.
4. Ég verð tvítug eftir 4 mánuði og ætla mér að halda heljarinnar konunglegt afmælisboð.
5. Ég er flutt í slot er nefnist Þórunnarstræti 28 og ætla mér að eyða vetrinum þar... mun líklegast eyða tíma mínum í að plana heimsyfirráð.

...þú sagðir aldrei að þetta væru hlutir sem þú vissir ekki Anna Guðrún...

en annars er það alltaf þannig að þegar andinn er annarsstaðar en yfir manni þá verður lítið um fína drætti í annars ágætum bloggum... þá er ég ekki að tala um vín-andann heldur anda þann er kallar fram skemmtileg og vel læsileg blogg..
...þar sem að ég er ekki að sjá fram á að hrasa um neitt fleira sem ég vil ólm skrifa í mínum annars uppfulla heila þá verð í líkast til að slá botninn í blogg þetta...

...drottningin hefur talað...

.. -þar sem ég ég hef fengið nokkrar formlegar kvartanir vegna þess hversu gífurlega slakur bloggari ég er, ákvað ég, þar sem ég hef ekkert betra við tíma minn að gera, að blogga örlítið

það er reyndar fáránlegt, á þessum tímapunkti í lífi mínu, þar sem ég hef afskaplega lítið að segja... -allavega ekkert sem mig langar til að skrifa inn á netið...

eitt er þó ofarlega í huga mínum og það er það að ég er að fara aftur heim!!! -MA here I come!!! -ekkert fær gleði minni lýst, þannig að ég ætla ekki einusinni að reyna það -Sigurlaug Anna sem er nýji uppáhalds aðstoðarskólameistarinn minn tók mér með virktum er ég gekk inn í dyngju hennar í skólanum forna á hæðinni, bauð mér vindil og koníak, sem ég þáði að sjálfsögðu, og gerði yfirleitt allt til á láta mér líða eins og heima hjá mér... -þess gerðist þó ekki mikil þörf þar eð mér hefur ávalt liðið eins og heima hjá mér inni í MA, og jafnvel þótt ég standi ekki nema á lóð MA, þá líður mér samt eins og þar eigi ég heima...

... nei núna ýki ég aðeins... -þó ekki með þá staðreynd að mér líði eins og heima hjá mér í MA, meira svona með það að aðstoðarskólameistari MA hafi boðið mér sjúss og tóbak, þó ljómaði andlit hennar er ég rak nefið inn í sólbjarta skrifstofuna og hún sagði ekki bara góðan daginn... ó nei hún sagði: Nei! Blessuð!!! -eins og ég væri hennar elsta og besta vinkona... -það yljaði mér um hjartarætur að hún skyldi muna eftir mér enn þótt ég hefði ekki verið í MA í heilt ár... -ég er greinilega eftirminnilegri en ég gerði mér grein fyrir

..fátt annað er af mér að frétta -vona að þetta hafi verið nægilegt blogg fyrir bloggþyrsta aðdáendur síðu þessarar (ss. Önnu Guðrúnar)

...drottningin hefur talað

ef e-ð nýtt væri af mér að frétta þá mundi ég segja það... -en þar sem ekkert nýtt er í gangi þá sé ég lítin tilgang í þessu bloggi..... -ég er eiginlega bara að segja fólki sem þekkir mig e-ð sem það þegar veit... -þá staðreynd að ég er tossi sem á ekki skilið að fá að læra nokkurn skapaðan hlut af því að ég geri aldrei neitt með það...

já þeir sem eru að lesa þetta og vita ekkert hvað ég er að tala um þá féll ég ss í stærðfæði, sálfræði og sögu...! -ég hef aldrei fallið áður!!!!!!

-jú ég féll í stæ 103 í 1. bekk og þýsku á seinni önn í 2. bekk í MA. en annars hef ég komist í gegn um skóla fall-laus! -svo gerist þetta

ég er svo REIÐ við sjálfa mig að hafa ekkert gert á þessarri önn við Lísbet erum eins... -alger fíbl!!!!!! -við gerðum ekki neitt á þessarri önn þannig að við eigum þetta skilið...

-það er samt ömurlegt

...svo virðist vera sem meira en helmingurinn af þeim sem les blogið mitt ætli að vera á drangsnesi í sumar... I wonder why

ég var í prófi í dag... SÁL 203, grein sem ég ætti alla jafna að rúlla upp... -það gerðist ekki í dag... -ég gjörsamlega fraus, ég var búin með krossaspurningarnar sem ég btw veit að ég er með 100% réttar... leit á fyrstu ritunarspurninguna og gleymdi öllu... svitinn byrjaði að spretta fram á líkamanum og hárin risu á bakinu... ég sat örugglega í hálftíma við borðið að reyna að muna e-ð og var orðið óglatt!!! -ég hljóp fram á klósett til þess að fá mér vatn og jafna mig...

ég var á klósettinu í örugglega svona korter... allavega var yfirsetukonan komin fram að gá að mér þegar ég kom aftur... -ég settist við borðið og reyndi eins og ég gat að muna e-ð! -og svo allt í einu small allt í hausnum á mér

ég byrjaði að skrifa og lagði ekki pennan frá mér fyrr en allur próftíminn og lengri próftíminn var búinn!!! -djöfuls heppni að ég er með lengri próftíma!

...nú er bara spurning hvort ég næ -ég hugsa að þetta standi allt og falli með því hvort Guðjón Eyjólfsson ástmaður minn og sálfræðikennari hafi húmor fyrir mér -það kemur í ljós...

drottningin hefur talað...

Oj! -það kom svo ógeðslegt fyrir mig í vinnunni í gær!!!

ég var ss. að vinna með 2 stelpum, Fjólu og Jóney og við vorum að fara að loka... það var búið að vera ÓGEÐSLEGA mikið að gera og fæturnir voru að detta af mér... -ég fékk að fara aðeins fyrr, af því að ég er ný og allt var að verða búið... ég labba út til þess að hringja í Lísbet og fá hana til að sækja mig, hinar stelpurnar voru enn inni og ég var bara í góðu chilli úti að tala við Lísbet í símann... þar sem að Lindin er laaaangt í burtu frá umheiminum ákvað ég að fara inn aftur og bíða þar.... -ég labba að dyrunum og opna þær og þá....

BÍBÍBÍBÍBÍBÍBÍBÍBÍBÍB!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ÞJÓFAVÖRNIN Í GANG!!!!

ég flippaði! -hljóp út og hringdi í Jónba mág... HVAÐ Á ÉG AÐ GERA??!!! -ÉG KVEIKTI Á ÞJÓFAVÖRNINNI??? -Jónbi greyið í svefnrofunum hafði samt nógu mikið sens til að láta mig hafa númerið hjá Magga, yfirmanni á Lindinni... ég skelli á Jónba og á besta tíma í heiminum ákveður síminn minn að gefa upp öndina!!!

ARHG!!!! -FLOTT SÍMI!!!! -kveiki á honum aftur og hann tekur sér svona hálftíma í það að jafna sig á þessarri truflun og loksins tekst mér að hrngja í Magga...

HALLÓ MAGGI ÞETTA ER GUNNHILDUR!!! HVAÐ Á ÉG AÐ GERA?? ÉG KVEIKTI Á ÞJÓFAVÖRNINNI???!!!!

Maggi var voðalega rólegur...-þú ferð bara hjá litla kælinum, rétt hjá stóra kælinum rétt hjá ísmolavélinni inn af ganginum sem liggur við hliðina á ganginum þar sem þið labbið inn á daginn... -ARHG!!!! ÉG ER NÝ!!!

...ég hringsnerist um sjálfa mig í nokkrar mínútur með Magga í símanum að reyna að útskýra fyrir mér hvar í fjandanum maður slökkti á þessarri þjófavörn... -komu þá ekki einhverjir securitas gaurar inn...-ég stökk næstum í fangið á einum þeirra -VILTU LAGA ÞETTA FYRIR MIG!!!!

...hann var inni í hálfa sekondu þegar hann fann tækið og slökkti á því... -ef ég hefði ekki verið í svona miklu sjokki hefði ég hoppað hæð mína af fögnuði... -Maggi talaði við gaurana í símann og ég fékk að fara eftir að hafa framvísað skilríkjum (lét þá btw hafa öll skilríki í veskinu mínu) -mér leið eins og versta glæpamanni... kom inn í bílinn til Lísbetar og grét úr mér augun!!! -ég jafnaði mig ekki fyrr en við vorum búnar að sitja í korter inná Kaffi Ak (heima) og drekka 15 kaffibolla og reykja frá okkur allt vit!!!

ég ætla aldrei aftur að reyna að komast neinsstaðar inn eftir lokun!!!

...drottningin hefur talað...